ŞİİRLERDE DEMLENEN ÇAY

5000 yıllık geçmişi olan çay bitkisi Türk toplumuyla geç tanışmışsa da kültürüne derin kökler salmakta gecikmemiş. Artık çoğumuz kahvaltıda çay, ikindi atıştırmalıkları yanında çay, akşam yemeğinden sonra çay içmezsek damağındaki tat eksik kalan kişileriz. Hâl böyle olunca edebiyatımızda kendisini göstermesine de şaşmamak gerekir. Kokusu, rengi ve lezzeti demlendikçe güzelleşen bu içecek bakalım şiirlerde hangi duygulara eşlik etmiş?

[eltd_section_title alignment=”left” title=”Zindandan Mehmed’e Mektup – Necip Fazıl Kısakürek” title_font_size=”13″]
[eltd_section_title alignment=”left” title=”Ne Kadar Güzel – Orhan Veli Kanık ” title_font_size=”13″]
[eltd_section_title alignment=”left” title=”Çay – Sezai Karakoç” title_font_size=”13″]
[eltd_section_title alignment=”left” title=”Mutsuzluk Gülümseyerek – Cemal Süreya” title_font_size=”13″]
[eltd_section_title alignment=”left” title=”Aylak Göz – Cahit Zarifoğlu” title_font_size=”13″]

Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir