İftarla, sahurla, yardımlaşma ve muhabbetle geçen bir ayı uğurlarken, Ramazan Bayramı’na kocaman bir gülümseyiş eşliğinde “Hoş geldin!” diyoruz. Bayram demek yediden yetmişe herkes için yüz güldüren günler demektir; bu yüzyıllar önce de böyleydi bugün de böyle… Ama ne zamandan itibaren “Ah o eski bayramlar!” demeye başladık kestirmek güç… Biz de kalbimiz çarparak beklememize sebep olan nostaljik bayram alışkanlıklarını hatırlayalım, hangilerini yaşatıyoruz hep birlikte bakalım ve biraz da çocukluğumuza dönelim istedik… 🙂
Bayramın belki de en güzel yönü hayatın koşuşturması içinde sık sık göremediğimiz, uzakta oturan aile üyeleriyle bir araya gelmek, özlenen akrabalarla hasret gidermek, bayramın neşesini sevdiklerimizle paylaşmaktı. Üstelik sadece akrabalarımız ve ailemizin büyüklerini değil, konu komşuyu, eşi dostu ziyaret etmek, onlarla da bayramlaşmaktı.
Bayramda büyüklerimiz elini öper ve onlardan mendil alırdık. Kenarı işlemeli, oyalı mis gibi kokan mendilleri özenle saklardık.
Bayram yaklaşırken yeni elbiseler alınır ya da dikilirdi. Bayramı heyecanla beklememizin bir sebebi de yepyeni kıyafetleri heyecanla giymekti.
Bayramlık elbiselerimize eşlik etmesi için en güzel ayakkabılarımızı geceden temizler, parlatır hazırlardık. Hele bir de yeni ayakkabılar alındıysa heyecanımız ikiye katlanırdı.
Şık şekerlikler içinde sunulan şekerler, lokumlar, çikolatalar bayramın sembolüydü. Bayram dendi mi aklımıza çocukluğumuz boyunca yutkunarak beklediğimiz bu ikramların tadı gelir.
Şekerler, çikolatalar tutulduktan sonra mis gibi kokan Türk kahvesi pişirilirdi. Misafirlere çıkarılan en güzel fincanlarda sunulan kahvenin kokusu bayramların vazgeçilmezleri arasında yer alırdı.
Bayramlaşma ritüelinin bir diğer değişmezi de her gelene tutulan kolonyaydı. İster limon ister lavanta kolonyası olsun mis gibi kokusuyla içimizi ferahlatırdı.
Tüm ailenin beraber tadını çıkardığı bayram sofralarının tadına doyum olmazdı. Anneler, günlerce tüm aile için lezzetli yemekler hazırlar, tüm maharetlerini bayram sofralarında döktürürlerdi.
Bayramın bir diğer değişmezi de bayram zamanı gerçekleşen büyük küçük herkesin heyecanla beklediği şenliklerdi. Genellikle akşam saatlerinde ailece ziyaret edilen şenlik yerlerinde çeşitli oyunlar oynanır, macun gibi geleneksel lezzetlerin tadı çıkarılırdı.
Bayram ziyafetlerinin bir başka vazgeçilmezi de bayramlık tatlılardı. Şerbetlisinden sütlüsüne en güzel tatlılar sofraları süslerdi ki özellikle evde açılmış baklava sofraya geldi mi gözler başka bir şey görmezdi.
Barış Abi’miz bayram sabahlarının telaşını anlatan “Bugün Bayram Erken Kalkın Çocuklar” şarkısıyla kalbimizde yer etmiş, Türkiye’nin en sevilen şarkılarından biri olan bu ezgi bayram ile özdeşleşmişti.
Bir yanıt yazın