Bu sayfamızın konukları yetiştirildikleri şehrin sembolü olmuş hayvanlar… Kimi uzun tüyleriyle, kimi gözleriyle, kimi zekâsıyla… Onlar Van’dan Sivas’tan Denizli’den Ankara’dan hayatımıza katılan canlılar…
İç Anadolu Bölgesi şehirlerimizden Karaman’ın ismini taşıyan, asıl özelliği kuyruklarının büyüklüğü olan Karaman koyunu akkaraman ve morkaraman olmak üzere iki türe ayrılıyor. Akkaraman İç Anadolu’da yetiştirilirken morkaraman Doğu Anadolu’da yetiştirilen türe deniyor.
Van kedilerinin illa ki farklı göz renklerine sahip olması gerektiğini düşünüyorsanız yanılıyorsunuz? Elbette bir gözü kehribar diğeri mavi renkte olabilirken, ikisi de mavi ya da ikisi de kehribar rengi olabiliyor. Bir Van kedisinin göz rengi doğumundan 25 gün sonra netleşmeye başlıyor.
Uzun uzun öten horozlarıyla ünlü Denizli, bu süslü canlıya adını vermekte gecikmemiş ve Denizli horozlarının ünü şehrin sınırlarını çoktan aşmış. 20-25 saniye süresince ötebilen horozların sesleri davudi, ince ve kalın olmak üzere birbirinden farklı tonlarda…
Tüylü mü tüylü Ankara tavşanının soyunun ülkemizde 1723 yılında tükendiğini, daha önce denizciler tarafından Avrupa’ya götürülen tavşanın Almanya’da yaşayan bir vatandaşımız tarafından Türkiye’ye tekrar getirilerek yetiştirilmeye başlandığını biliyor muydunuz?
Hazar Denizi’nin doğusundan Anadolu topraklarına getirilen Ankara keçisine tiftik keçisi de deniyor. İç Anadolu Bölgesi dışında Siirt, Mardin, Bitlis’te de yetişen Ankara keçisi dünyaya açılmış bir tür olarak günümüzde Rusya ya da Amerika’da da yetiştirilmekte…
Türkler’in Orta Asya’dan göçerken yanında getirdiği ve adını Sivas’ın Kangal ilçesinden alan bu sadık ve zeki canlıları, Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde “aslan kadar kuvvetli” sözüyle tanımlıyor. Tarihçesi çok eski çağlara kadar giden köpeğin ünü günümüzde İngiltere ve Amerika’ya kadar yayılmış durumda…
Bir yanıt yazın