Aslına bakarsanız yemek tariflerimizdeki çeşitlilik ve mutfak kültürümüzdeki renklilik, pişirme yöntemlerimizin zenginliğiyle de doğrudan ilgili… Ateşte, közde ya da külde… Lezzeti artıran, tadı yoğunlaştıran, aynı malzemeyi farklı tatlarla ortaya çıkaran geleneksel pişirme yöntemlerimizden 8 tanesini listemizde sıraladık…
Tadı damağımızda kalacak bir açık hava pikniği için mangal olmazsa olmazdır. Yeter ki etleri ateşten 10 cm yukarıda tutun, fazla pişirerek kurutmayın ve suyunun mangala akmaması için çatal değil maşa kullanın.
Kolay kullanımı ile ocakbaşına gitmeden de sevdiklerimize ziyafet çekmemizi sağlayan elektrikli ızgaralar bu eski pişirme geleneğinin devamı olarak uzun zamandır mutfaklarda yer alıyor.
İster peynirli, ister kıymalı, ıspanaklı ya da patatesli olsun… Anadolu’nun neresine gidersek gidelim sac üstünde pişirilmiş bir gözlemenin tadını ararız.
Siz de biliyorsunuz ki dünyanın neresinde olursak olalım biz, köylerimizdeki yüz yıllık taş fırınlarda pişirilmiş bir ekmeğin, küreğin üstünde fırına sürülen lahmacun ya da pidenin kokusunu alırız.
Eski usul ocaklarda, odun ateşi üstünde pişirilen bir yemeği yemekten daha da güzeli, ocağın başındaki hazırlık sürecini izlemektir.
Fırınında yemek de pişirilebilen kuzinenin geniş yüzeyinde kestane çevirmek ya da ekmek kızartmak… İşte bu, yemek yerken muhabbeti, samimiyeti çoğaltabileceğimiz bir pişirme yöntemi.
Bir metre toprağa gömülen ve kapalı bir ocak olan tandır yapımı bilgi ve tecrübe gerektirir. Hâlâ pek çok yöremizde kurulan tandır kuyularında ekmekler ocağın kızgın duvarına yapıştırılarak pişirilir.
Odun külünde, bakır cezvelerde ağır ağır pişirilen köpüklü bir kahveyi bu topraklardan başka nerede içebiliriz ki?
Bir yanıt yazın