İnsan, minicik bedenlerine bakıp da karla kışla nasıl baş ettiklerine şaşırmıyor değil. Osmanlı döneminde ne güzelmiş; camilerin, köşklerin, çeşmelerin ve daha pek çok yerin duvarlarına kuş evleri inşa edilir, zor hava koşullarında buralara sığınmaları sağlanırmış. Doğa koşullarına adaptasyon yetenekleri tahminlerimizin üstünde olsa da biz de soğuk günlerde onlar için yaşamsal çözümler üretebiliriz. Örneğin sokağımızdaki uygun yerlere yemlikler yerleştirerek beslenmelerine yardımcı olabiliriz. Balkonumuza zaman zaman sevecekleri besinleri bırakarak onlara güzel bir ziyafet çekebiliriz. Onlar, hayatımıza renk ve ses katan varlıklar… Bu minik canlıları birkaç saniye görmenin bile ruhumuza iyi geldiğine şüphe yok… Aşağıda beyazlar içinde göreceğiniz rengârenkler kuşlar da size iyi gelecek. Onlara eşlik eden ise şairlerimizin birbirinden güzel dizeleri olacak.
“Kuşlar toplanmışlar göçüyorlar
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.”
Cemal Süreya
“Hele kuşlar! Avcılara bile kin beslemezler.”
Cahit Sıtkı Tarancı
“Konuşuyorsun ya
Sisten güneşe çıkıyor
Kırmızı kuşlar.”
Şükrü Erbaş
“Hayatımın üstünde imkânsız kuşlar uçuyor.”
Didem Madak
“Çok neşeli, kuşlar konmuş sesine.”
Birhan Keskin
“Seni anlatmaya başlayınca güle
Baktım kuşlar da dinliyor hikâyemi.”
Ömer Hayyam
“Kuşlar döner uzun yağmurlardan sonra bir gün.”
Gülten Akın
