Anne ve baba sıfatını almak için bazen anne ve baba olmak gerekmeyebilir. Anne gibi sevgi ve şefkat dolu, baba gibi koruyup kollayıcı özellikler sergileyen, başka bir ifadeyle herhangi birisine annelik ya da babalık yapan insanlar için de bu sıfatlar kullanılabilir. Anne ve babalarımız söz konusu olunca kutsallaşan kavramları farklı bir açıdan ele alalım dedik ve listemizde farklı sebeplerle “baba” unvanı almış gerçek ya da hayal ürünü karakterlere yer verdik!
Sadece aile olmayı değil, bütün nitelikleriyle aile olmayı, sevgiyi ve paylaşmayı öğreten film Bizim Aile’de, namıdiğer Yaşar Usta seyircilerine gerçek anlamıyla “babalık” dersi verir. Evlendiği kadın Melek Hanım’ın çocuklarına öylesine sahip çıkar ki onlara zarar vermek isteyen bir başka babaya “Dokunma çocuklarıma…” diye çıkışarak yüreklerimizi fetheder. Bu sebepledir ki üvey oğlu Ferit, dolu dolu iki kelimeyle seslenir ona: Yaşar Baba!
1990’lı yıllarda dört sezon yayınlanan Süper Baba dizisinde, eşinden ayrı olarak üç kızıyla yaşayan Fiko’nun çocuklarıyla olan özverili ve sevgi dolu ilişkisi konu edilmiş, bu diziden sonra halk arasında nitelikli babalar için “süper baba” tanımı kullanılır olmuştu.
Dede Korkut Masallarından Nasrettin Hoca Fıkralarına, Tahir ile Zühre’den Kerem ile Aslı’ya geleneksel hikâyeleri derleyen, derlemekle yetinmeyip bu ülkenin çocukları için yepyeni masallar öyküler, üreten Masalcı Baba; gerçek adıyla Eflatun Cem Güney… 1896-1981 yılları arasında geçen yaşamında Öksüzler Yurdunda öğretmenlik de yaptı, Açıl Susam Açıl isimli eseriyle Dünya Çocuk Edebiyatı Onur Belgesi de kazandı. Milli Eğitim Bakanlığında müdür yardımcılığı yaparken İstanbul Radyosundaki Bir Varmış Bir Yokmuş programında masallar anlattı. Ve bu ülkenin insanları ona olabilecek en güzel ismi taktı: Masalcı Baba…
Rock müziğin efsane isimlerinden Erkin Koray da sevenleri tarafından bu müziğin babası olarak anılır ve konu tam da Erkin Baba’nın ifade ettiği gibidir: “Baba olmak değil, baba kalmak zordur!” 60’lı yıllardan başlayarak rock müzik tarihimizde ilklere imza atan sanatçı bu unvanı hakkıyla taşımaya devam etmektedir.
Bazen bir aileyi bazen bir müzik türünü bazen bir spor camiasını temsil eden kişidir “baba”… Bazen de bütün bir mahalleye kol kanat gerendir… Mahallelinin akıl danıştığı, icap ettiğinde sığındığı, sevip saydığı fırıncı Nusrettin, namıdiğer Nusret Baba, İstanbul’un eski bir mahallesinde çekilen Ekmek Teknesi isimli dizide yaşamış, beş kızı dışında kapısını çalan herkese babalık yapmıştı.
Müslüm Gürses’in dertli insanların hislerine tercüman olan şarkıları, konserlerine gelenleri kendisine “Müslüm Baba” diye seslenmeye itiyordu. Sanatçı dinleyicileri için, dile getiremedikleri, sözcüklere dökemedikleri duyguları açığa vuran bir hami gibiydi.
Beşiktaş’ta top koşturmuş, teknik direktörlük ve kulüp başkanlığı yapmış, Beşiktaş Jimnastik Kulübü’nün ilk başkanı olmuş Hakkı Yeten de spor dünyasının babalarındandı. Spor adamının bir maç sırasında 3-0 yenilmekte olan oyuncularına devre arası, “Dönüş biletlerinizi yırtarım, yürüyerek İstanbul’a dönersiniz!” diye çıkıştığı otoriter tavrını anımsatırsak, neden “Hakkı Baba” diye anıldığını da anlatmış oluruz.
Futbol camiasının bir diğer babası da Gündüz Kılıç’tı. Özellikle formasını giydiği Galatasaraylıların “Gündüz Babası” olmasını sağlayacak büyük işler yaptı. Takımın ilk Türk teknik direktörü olarak, 18 yıl boyunca şampiyon olamamış camiayı şampiyonluğa ulaştırdı. Şampiyon Kulüpler Kupası’nda çeyrek finale çıkardığı Galatasaray’a Metin Oktay transferini de o yaptı. Statlarda “baba” tezahüratlarıyla yüceltilen Gündüz Kılıç, kendisini tanıyan birçok insanın ifadesiyle gerçekte de çok babacan bir insandı.
