Doğal güzellikler bakımından ülkece ödüllendirilmiş gibiyiz. Ege’sinden Karadeniz’ine, Doğu’sundan Marmara’sına nereye baksanız görkemli bir oluşumla selamlaşırken bulursunuz kendinizi… Bazen okyanuslarla kavuşan bir deniz, bazen sakinlik aşılayan bir göl, bazen uçsuz bucaksız bir ova, bazen ciğerlerinizle konuşan coşkulu bir yayladır bu oluşum. Ve aşağıda art arda sıralananlar ise dağlardır dağlar…
Dağ dağa kavuşmaz, insan insana kavuşurmuş. Kim bilir, belki dağlar da insana kavuşmak istiyordur…
Dağ gibi sağlam olmalı hayatta, dağ gibi dimdik!
Bakarsan bağ olur, bakmazsan dağ olurmuş. Bakılmayan her şey de bu dağ kadar güzel olsa keşke…
Attila İlhan’ı hatırlatıyor fotoğraf: “Bu gece dağ başları kadar yalnızım.”
Bir dağ başında insandan geriye kalan, dağ başı kadar görkemli hatıralar…
Kendi halinde bir köy halkı sırtını sağlam bir dağa yaslamak istemişti.
Kışı ayrı güzel yazı ayrı, başı ayrı güzel etekleri ayrı.
